'Tarih' Kategorisindeki Yazılar

Versallles antlaşması

Birinci Dünya Savaşı sonunda Almanya ile savaşı kazanan devletler arasında 28 Haziran 1919 da imza edilen antlaşma. Almanya için çok ağır şartlarla dolu olan bir antlaşmadır. Bu antlaşmanın en önemli maddelerine göre, Alman ordusu silâhsız bir hale getirilecek. Alman gemileri itilaf Devletlerine teslim edilecek. Almanya bütün müstemlekelerini bırakacak, Alsas Loren Fransaya, doğuda bulunan bir kısım topraklar Polonyaya verilecekti.

15 Aralık 2006

Sadabad paktı

Türkiye, İran, Afganistan ve Irak arasında 8 Temmuz 1937 tarihinde imza edilen saldırmazlık paktı. Bu antlaşma, İran şahının Tahradaki yazlık sarayı olan Sadâbad sarayında imza edildiği için bu adla anılmıştır.

15 Aralık 2006

Ziştovi antlaşması

1781 de başlayan Avusturya – Osmanlı Savaşları sonunda imza edilen antlaşma. Dört yıl süren bir savaş sırasında, Fransada büyük ihtilâl çıkınca Avusturyalılar, Osmanlılarla barış yapmak zorunda kalmışlar, 1891 de de Ziştovi antlaşmasını imza etmişlerdir. Bu antlaşmaya göre Belgrad Osmanlılara geçmiş, Orsova Avusturyaya bırakılmıştır.

15 Aralık 2006

Tahran konferansı

Tahranda, İkinci Dünya Savaşı yıllarında, Roosevelt, Stalin ve Churchill arasında, 28 Aralık 1942-1 Ocak 1943 günleri arasında yapılan konferans.
Bu konferansta, İkinci Dünya Savaşının çeşitli meseleleri, üç büyük devlet sorumluları arasında gözden geçirilmiş ve Alman saldırılarına karşı, doğudan, güneyden ve batıdan takip edilecek hareket tarzı, bu konferansta kararlaştırılmıştır.

15 Aralık 2006

Vestfalya antlaşması

Otuz yıl savaşına son vermek üzere 1648 de Almanya imparatoru ile Fransa ve İsviçre arasında imza edilen antlaşmalar. Bu antlaşmaların müzakeresi sekiz yıl sürmüştür.

15 Aralık 2006

Sadrazam

Osmanlı İmparatorluğu nda hükümet başlarına verilen ad. Devlet işlerinin yönetiminde padişaha kesin yetki ile vekâlet edebilirdi. Osmanlı Devletinin ilk yıllarında, devlet işleri vezir 1er tarafından yönetilirken, Murat I. zamanından itibaren, baş vezir olarak vezir-i âzam lık kurulmuştur. Bu deyim, Kanunî Sultan Süleyman zamanında sadrazam olarak değiştirilmiş (ya da sadr-ı âzam) Osmanlı împaratorluğunun sonuna kadar bu şekilde kalmıştır.
Sadrazamlar, padişahtan sonra devletin en büyük başkanı ve hükümdarın mutlak vekili olduklarından sözleri ve fermanları kesin hükümler kabul edilirdi. Sadrazamların, padişahın tam yetkisine sahip olduklarına işaret olsun diye kendilerinde bir da padişahın mührü bulunurdu. Sadrazamlar, hükümet başkanı sıfatıyla Divan-ı Hümayuna başkanlık ederler, devletin her türlü işlerini görürler, savaşlarda serdar-ı ekrem (başkomutan) olarak bulunurlardı.

15 Aralık 2006

Zitvatorok antlaşması

1606 yılında, Osmanlılarla Avusturyalılar arasında yapılan antlaşmaya verilen ad. 1593 yılında başlayan ve on üç yıl devam eden Osmanlı – Avusturya Savaşı, iki tarafında pek çok kayıplara uğramasına yol açmış, Estergon Kalesinin Türkler tarafından alınması üzerine de, Avusturyalılar, Osmanlılarla barış yapmak zorunda kalmışlardır. Yirmi yıl süre ile bir barış da getirmeyi şart koşan bu antlaşmaya göre, Avusturya Krallarına, bu tarihten sonra imparator denecek. Avusturya her yıl Osmanlılara vermekte olduğu 30.000 Duka Altını vergi yerine, bir defa için 200.000 altın verecek, Osmanlılar tarafından alınmış olan kaleler (Estergon, Uygar, Kanije gibi) Osmanlılarda kalacaktı.
Zitvatorok antlaşması, Osmanlı imparatorluğunun YÜKSELME devrinin sona erdiğini gösteren bir antlaşma olması bakımından, önemi büyük olan antlaşmalardan biridir.

15 Aralık 2006

Tanzimat

Mahmut II. nin yerine geçen Abdülmecitin, o zaman Haricîye Nazırı bulunan Mustafa Reşit Paşanın teşebbüsüyle 3 Kasım 1839 da yayınladığı bir hattı-hümayunla uygulanmasına başlayan yenileşme hareketine verilen ad. Abdülmecitin tahta geçişi Osmanlı imparatorluğunun büyük bir buhran içinde olduğu zamanlara rastlamıştır. Mısır valisi bulunan Kavalalı Mehmet Ali Paşa, Osmanlı ordularını bir kaç yerde yenilgiye uğratmıştır. Osmanlı imparatorluğunun bu güç durumundan kurtulmasını, çeşitli çıkarlarına uygun gören Batı devletleri (İngiltere, Fransa), Osmanlı devletinde yenileşme hareketleri yapıldığı taktirdi yardımdan geri kalmayacaklarını açıklayarak bildirdiler. Hariciye Nazırı bulunan Mustafa Reşit Paşa devletin bu güç durumunu genç padişaha anlatır ve devleti kurtarmak için, yenileşme roketleri yapmaktan başka çıkar yol olmadığını söylemiştir. Bunun üzerine Aldülmecit, Tanzimat adı altında uygulanacak olan bir yenileşme hareketinin hatt-ı hümayun la ilân edilmesine razı olmuş, nazırlar, devlet adamları ve şeyhülislâm tarafından hazırlanan bu metin, bir hatt-ı hümayun olarak, 3 Kasım 1839 tarihinde büyük bir törenle, bizzat Mustafa Reşit tarafından okunmuştur. Okunduğu yere nispetle adına, Gülhane Hatt-ı Hümayunu adı verilen bu vesikanın bağında Osmanlı împaratorluğunun zuhurundan beri Kuran hükümlerine ve şeriat kanunlarına riayet edildiği cihetle devlet kuvvetlenmiş ve bütün tebaa refahın son derecesine vasıl olmuşken yüz elli yıldan beri birçok kaileler ve sebepler yüzünden şeriat hükümlerine riayet edilmediğinden memleketin kuvvet ve mamuriyetini kaybetmiş olduğu, halbuki devletin coğrafî durumuna ve halkın kabiliyet ve istidatlarına göre teşebbüs edilirse on beş sene içerisinde memleketin arzu edilen seviyeye çıkacağı izah edildikten sonra bunu temin için yeni kanunlar yapılmasına zaruret görüldüğü ve bu kanunların başlıca; can emniyeti, ırz, namus ve mal mahfuziyeti, halktan alınacak verginin muayyen olması ve askerlik müddetinin mahdut bulunması gibi esaslara dayanması lâzım geleceği tespit ediliyor. Gülhane Hattı, bundan sonra bu esaslardan her birinin önemini ve bunların tatbikine neden zaruret bulunduğunu ayrı ayrı belirterek bundan böyle bir mahkemenin hükmü olmadıkça gizli veya aleni hiç bir kimsenin idam ve teslim edilmesini, hiç bir kimsenin ırz ve namusuna dokunulmamasını, herkesin malına serbestçe tasarruf etmesini, kimsenin malının müsadere edilmemesini, bütün tebaanın aynı haklardan istifade etmelerini emrettikten sonra yeni yapılacak kanunlar Meclis-i Ahkâm-ı Adliyede yapılacağından bu meclisin azasının çoğaltılmasına lüzum gösteriyor ve burada yapılan kanunların tasdik edilmek üzere kendisine arz edilmesini istiyor. Hatt-ı hümayun, bu kanunların hükümlerine riayet edeceğine padişahın yemin edeceğini, vükelâ ve vezirlere de yemin ettireceğini beyan ettikten sonra bir ceza kanunu vücuda getirilmesini henüz maaşları tahsis edilmemiş memuriyetler varsa hemen onlara maaş bağlanmasını, rüşvet alınmasının menedilmesini tesbit ettikten sonra keyfiyat-ı meşruha usul-i atikayı bütün tasvir ve tevcit demek olacağından işbu îrade-i şahanemiz Dersaadet ve bilcümle memalilk-i mahrusamız ahalîsine ilân ve işaa olunacağı misullu düvel-i mütahâbbe dahi bu usulün inşaallahü taalâ ilelebet başkasına şahit olmak üzere Dersaadetimizde mukim bilcümle süferaya dahi resmen bildirilisin. Hemen Rabbımız Taalâ Hazretleri cümlemizi muvaffak buyursun ve bu kavanin-i müessesenin hilâfına hareket edenler Allahü Taalâ Hazretlerinin lanetine mazhar olsunlar ve ilelebet felah bulmasınlar; âmin bedduasıyla sona ermektedir.
Tanzimat Hattı, hükümdarın bundan böyle kimseyi bir mahkeme hükmü olmadan öldürmeyeceğini ve zehirlenmeyeceğini kimsenin malını elinden almayacağını, bütün vatandaşları aynı haklardan istifada ettireceğini, halka zararı dokunan iltizam usulünü kaldıracağını, askerlik vazifesini mahdut bir zaman için yaptıracağını alenî ve resmî olarak taahhüt altına almış olması bakımından tarihî önemi yüksek bir siyasî belgedir.
Bu devirde garp medeniyetine, garp usullerine temayül arzuları belirmiş ve idarî ve içtimaî yenilikler vücuda getirilmiş bilhassa edebiyat alanında önemli adımlar atılarak edebiyatımıza yeni neviler getirilmiştir. Bununla beraber, dahilî ve haricî birtakım âmiller, Tanzimattan beklenen neticelerin elde edilmesine engel olmuştur.

15 Aralık 2006

Viyana kongresi

Napoleon Bonaparteın yenilgisinden sonra, Avrupaya yeni bir düzen vermek için Viyana şehrinde 1815 yılında yapılan kongre. Napoleonu yenen müttefikler, Avrupa devletleri arasında Viyanada büyük bir kongre toplamışlar ve Fransadan alınan yerlerin bölünmesi, Avrupaya verilecek yeni düzen konusunda anlaşmaya varmışlardır. Çok çetin tartışmalardan sonra 7 Haziran 1815 te antlaşma imza edilmiştir. Kongrede alınan kararlardan başlıcaları şunlardır:
1 – Fransa, 1789 yılındaki sınırlarına çekilecek, 2 – İngiltere, Malta, Seylân, Kap gibi yerleri alacak, 3 – Prusyaya yeni topraklar verilecek ,4 – Avusturyaya Almanyadan, İtalyadan bazı topraklar verilecek, 5 – Rusyaya, Polonyadan, İsveç ve Finlandiyadan bazı topraklar verilecek, 6 – Norveç İsveç e bağlanacak. Bu kongre kararlarından büyük devletler memnun olmuşlar fakat küçük devletler büyük zararlara uğramışlardır. Bu alınan kararlar, 1830 ve 1848 yıllarında çıkan ayaklanmalarla bazı değişikliklere uğramıştır.

15 Aralık 2006

Saruhanoğulları

Anadolu Selçuk devletinin dağılmasından sonra Batı Anadoluda kurulmuş olan beyliklerden biri. Saruhanoğulları beyliği, 1313 yılında, Manisa ile öbür Lidya şehirlerini alan, Saruhan Bey tarafından kurulmuştur. Beylik, Manisa merkez olmak üzere Menemen, Gördes, Demirci, Nif, Turgutlu kasabalarını kaplıyordu. Osmanlılar tarafından 1390 yılında Yıldırım Bayezit zamanında ortadan kaldırılmış, ancak Ankara Savaşından sonra Saruhan beyi Hızırşah tarafından yeniden yöneltilmeğe başlanmıştır. Hızırşahın Çelebi Mehmet tarafından yakalanarak öldürülmesi üzerine Saruhanoğulları beyliği, tarih sahnesinden tamamen çekilmiştir.

15 Aralık 2006

Önceki


Kategoriler

Aylara Göre